Adieu God header

Doei God! De gemeenschap van afvalligen #adieugod

Een boek van een televisieserie. Als dat maar goed gaat. Meteen na het lezen van Vrijgemaakt?, kreeg ik deze transcriptie onder mijn neus en dacht ik: één verhaaltje per dag @TijsvandenBrink. Voor het slapen gaan. Maar dat ging niet zomaar. Het eerste verhaal van @FilemonW had ik al op teevee gezien, maar oh jongens wat een herkenbaarheid. Met een grote glimlach lees ik dit verhaal in de trein als een trein en zie ik nog in dezelfde trein het verhaal van @JohanDerksen, dat ik ook al op tv had gezien.

Met tranen in mijn ogen laat ik opnieuw zijn verhaal tot me doordringen. Wat een verdriet kan een mens overkomen. En wat een schade brengen kerkmensen toe, met hun goedbedoelde oneliners. Hoe niet-kerkelijke collega’s van Johan doen wat Jezus deed. Verbluffend. Ik kom aan op Utrecht CS en kan niet wachten tot ik in de trein terug zit om de andere verhalen te lezen.

Lees verder »
1920x1080_logo

Een cursus orthopraxie voor orthodoxe jongeren

Vrolijk orthodox-christelijk Nederland kan opgelucht ademhalen. @RoaldSchaap is terug. De liedjesschrijver veinsde even dat hij in een periode van twijfel was blijven hangen, maar blijkens zijn boek ‘Kerk binnenstebuiten’ is de zanger door zijn Herder terug naar de stal geleid. Of doet Roald alsof vanwege de betrokkenheid van de @EOnl bij het project ‘Kerk binnenstebuiten’?

Het perspectief van dit praktische boek is in ieder geval duidelijk. Op pagina 60 schrijft Schaap: “Ik geloof dat wij als kerk een middel kunnen zijn om Gods doel te bereiken (…)”. Dit boek is dus voor mensen die zich ten volle tot de kerk rekenen, zonder de scrupules die de schrijver daar in het verleden wel bij leek te hebben. Concepten als verlossing en opstanding zijn in dit schrijven onomstreden.

Lees verder »
139304721_747545118f_o

Seksboekje voor minderjarige evangelische meisjes #vanallesoverseks

Een boek over seks sturen naar Jaap Marinus, man, 31 jaar, theoloog en een nuchtere Groninger, dat is tricky. Tenminste, als je hoopt op enkel lof en aanbidding, want we blijven gewoon altijd eerlijk hier op Staat Geschreven. Ik val wel wat buiten de doelgroep, maar het is stoer dat er in de christelijke scene af en toe boeken verschijnen over de manier waarop wij ons voortplanten. Dat is namelijk een aardig taboe en zoiets lees ik dan ook graag.

Met gezonde moed begin ik mijn leesavontuur in dit nieuwe boek van gezondheidswetenschapper @ArjetBorger met de titel ‘Van alles over seks’. De doelgroep die de schrijfster voor ogen heeft, lijkt breder te zijn dan die in mijn ogen is. Jongens en meiden die beginnen met de seksploratie, van zo’n twaalf tot vijfentwintig jaar lijkt de doelgroep die Arjet voor ogen heeft. Ik zeg: de doelgroep is minderjarige evangelische meisjes. En dat ga ik uitleggen.

Lees verder »
7668859772_7a567f6ee9_k

On my way – niet wéér een Bijbelstudieachtig boekje voor vrouwen?

Een tikje sceptisch ben ik wel, bij voorbaat. Wéér een Bijbelstudieachtig boekje voor vrouwen. Dit keer van de hand van @wadehaan en Maaike Maljaars. Waarschijnlijk boordevol tips en stappen voor het zijn van de vrouw naar Gods hart. Waarvan je spontaan kramp krijgt. Het tegendeel blijkt waar te zijn. ‘On my way’ is een klein boekje met een frisse uitstraling. Niet perse uniek, maar het sluit aan bij de huidige generatie.

Elk van de vijf hoofdstukken begint met een gedicht en een aantal (eens lekker niet perse christelijke) muziektips om bij het hoofdstuk te beluisteren. Hierna volgt het verhaal van een jonge vrouw. Een heel gewone jonge vrouw. Met gewone verhalen, die herkenbaarheid zullen oproepen. Geen hoogdravende, jaloersmakende getuigenissen met grootse gebedsverhoringen. Maar aansporingen om te leven, vrij te zijn, eigen keuzes te maken.

Lees verder »
header Vrijgemaakt

Vrijgemaakt? Dertigers over het leven in een gereformeerde zuil

Veertien dertigers doen hun verhaal in dit boek, geredigeerd door @lammertkamphuis. Twee uitzonderingen op deze leeftijdsindicatie zijn politicoloog Jasper Klapwijk, hij is ergens rond de veertig jaar (nou, vooruit) en leraar Levensbeschouwing Anthonie Roose loopt tegen de vijftig(!). Om maar meteen met die laatste in huis te vallen: Roose zijn stuk blijkt een teaser voor zijn roman te zijn. Een soort advertorial dus… Maar, ik heb geleerd met het positieve te beginnen, dus laten we dat nu eerst maar even doen.

Met name het verhaal van docent @suzanzegt – maakt mij boos en verdrietig. Man, een feest van herkenning +1. Ik wist niet dat de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKv) zo’n beklemmende en benauwde bende waren. Wellicht is het nu beter, maar mijn leeftijdsgenoten (mijn bouwjaar komt veelvuldig in het boek voor) hebben het allemaal niet makkelijk gehad in de GKv. Opgelucht ben ik wel, als ik lees dat Suzan en ook de anderen zich in meerdere of mindere mate hebben losgerukt.

Lees verder »
Jezus in gebed

Hoe Jezus God werd – niet voor christenen

Hoe werd Jezus God? Die vraag staat centraal in het boek ‘How Jesus became God’ van theoloog Bart Ehrman. Voor de meeste christenen zal de vraag van Ehrman de verkeerde vraag zijn. God werd mens. Dat was in twee millennia christendom de kern van de nodige theologische arbeid. De evangeliën vertellen hoe God op aarde kwam, niet hoe de mens Jezus God werd.

Ehrman, ooit orthodox nu agnost, ziet het christendom in historisch perspectief. Hij begint bij de simpele constatering dat aantoonbaar is dat enkele decennia na de dood van Jezus geloofd werd dat hij de uit de dood herrezen Zoon van God was. Hoe kan dat? Hij zoekt op deze vraag een antwoord zónder religieuze argumenten.

Lees verder »
chuchstreet

Verscheurd: dit boek maakt mij boos

Je kent het type boek wel. Het gaat over een controversieel thema, en de schrijver zegt op de titelpagina al: “Hier zijn al veel boeken over geschreven, maar ik doe het helemaal anders.” Je weet dan één ding zeker: dat het gewoon weer één van die vele boeken is.

Justin Lee, de auteur van dit boek, begint ook zo. “De toon in het homodebat is vaak veel te vijandig. Maar niet in dit boek.” Maar Lee heeft nog gelijk ook. Tot mijn grote irritatie blijft zijn toon ongelooflijk vriendelijk, precies zoals hij beloofd heeft – en in tegenstelling tot negentig procent van de christelijke boeken over homoseksualiteit.

Lees verder »
chuchstreet

Wéér een boek over homoseksualiteit en geloof

De laatste paar jaar heb ik niet meer zo veel gelezen over homoseksualiteit en geloof. Op een gegeven moment wist ik de verschillende visies en standpunten wel. Maar toen ik onlangs bij mijn ouders was en ze vertelden dat ze een nieuw boek over homoseksualiteit en geloof hadden gekocht, besloot ik het toch maar in te zien.

Niet in het minst om een beetje in de gaten te houden wat mijn ouders zoal lezen op dit vlak, moet ik eerlijk bekennen. Op de kaft staat uitdagend en pretentieus: “Het gesprek over homoseksualiteit en christelijk geloof wordt vaak ongenadig hard gevoerd. Maar niet in dit boek.” Met enige scepsis begon ik met lezen.

Lees verder »
wierrook3

De brug der bruggen bouwen: gebroederlijk samen niét ter communie gaan

Bekentenis: ik ben weleens ‘ter communie’ gegaan. Jaren geleden, omdat ik dacht dat het mocht. Ik was in een katholieke kerk, meende dat daar een soort avondmaal gevierd werd, en deed gewoon mee. Dat mag dus niet, maar daar kwam ik later achter, toen ik theologie ging studeren. Een wezenlijk ritueel zoals avondmaal/communie samen beleven, dat zit er kennelijk niet in.

Janneke Nijboer, PKN-dominee, en Eric van den Berg, beroepskatholiek, schreven samen “Wierook en pepermunt, Een ontmoeting van tradities“. Ze verkennen hun eigen tradities, en proberen elkaar te ontmoeten. Als Janneke (@Tjanneke) beschrijft hoe een ooit oecumenische viering teloorging door toenemende orthodoxie aan katholieke kant (mijn interpretatie), geeft ze meteen aan waar de kern van het probleem zit. Tot elkaar komen is eeuwen na de reformatie gelukkig goed mogelijk. Over je schaduw heen springen, zoals dat sinds de formatie van het laatste kabinet heet, helaas niet.

Lees verder »