Jheronimus_Bosch_023

Geloofde Jezus zelf in de hel?

Afgelopen week was ik in ‘s-Hertogenbosch in het Noord-Brabants Museum. Daar bereidt men zich voor om op 6 augustus 2016 de 500e sterfdag van Jeroen Bosch te gedenken. Deze stadgenoot is met name beroemd door de fantasierijke wijze waarop hij in zijn schilderijen de verlokkingen van het leven uitbeeldt. Zijn boodschap is, dat hoe aanlokkelijk ook allerlei uitspattingen van genot- en hebzucht zijn, ze alle naar de hel leiden terwijl alleen het geloof en de toewijding aan Christus verlossing daarvan kan bieden. 

Ik moest aan schilderijen van Jeroen Bosch als ‘De tuin der lusten’ (hierboven) en ‘De hooiwagen’ denken, toen ik op deze website de poll zag staan, of Jezus zelf in de hel geloofde. Drie op de vier mensen denken van wel, een kwart is van mening dat dit niet het geval is.

Lees verder »
WP_20141019_006 (2)

Gods ontspanning: een schilderachtige avondlucht

Ik kreeg gisteravond een cadeautje van God. Waarom weet ik niet. Ik heb niet het idee dat hij mij ergens voor moet bedanken. Misschien weet hij dat ik ervan geniet. Misschien heeft hij gewoon zin in wat ontspanning. Het had ook best gekund, dat ik het helemaal niet had opgemerkt. Dat gebeurt wel vaker. Daar ga ik althans vanuit. Soms weet je achteraf dat je iets aangeboden werd. Soms gaat het totaal langs je heen.

Dit cadeau, het maakt me altijd weer aan het glimlachen. Misschien omdat God en ik hiermee hetzelfde vakgebied beoefenen. Een gedeelde hobby hebben. Alleen is hij er veel beter in. Want God is een verrekt goede schilder. Veel beroemde kunstenaars hebben zijn werk al geprobeerd na te schilderen. Maar niets is zo goed als het origineel.

Lees verder »
9106136098_1dd6a7f0f0_k

Met een ingebeelde hemel naar de hel

Elk jaar kwam het er een keer van. Geen moment om naar uit te kijken. Maar je was verplicht om er, in ieder geval voor een poosje, bij te zitten. Wat wel een positieve bijkomstigheid had. Je kreeg de volgende dag een briefje mee naar school. Dat je het huiswerk voor die dag niet had kunnen maken. Omdat er huisbezoek was geweest.

Huiszoeking, noemde je het gekscherend. Waarbij de radio in de kast verstopt werd. Omdat je ouders wel voorzagen dat er wezelijker dingen waren om het over te hebben. De deurbel ging. Ze waren met z’n tweeën. In een zwart pak en een hoed op. De ouderling voldeed met een plechtig ‘goedenavond’ en de diaken, die een goede vriend van de familie was, sprak de ouders ineens met ‘meneer’ en ‘mevrouw’ aan. En hij knikte er ernstig bij.

Lees verder »
caravan

Alleen op vakantie is de kerk het paradijs

‘Tweeduizend kilometer rijden naar het Paradijs is niet ver’, schreef iemand eens in het gastenboek van een camping in Portugal. We konden dit beamen, nadat we deze reis ondernomen hadden. Een paradijs was het en dat maakte de reis de moeite waard.

De meeste kilometers op de heenweg, reden we op zondag. Lekker rustig op de weg en een mooie gelegenheid om een preek te luisteren. Dat laatste vormt voor veel vakantiegangers nog weleens een probleem. Waar ga je op vakantie naar de kerk? Of geef je God in de vakantie ook eens een verdiende rustdag op zondag?

Lees verder »

In mijn dromen ben ik een #neofundamentalist

De zon schijnt fel op de gouden straten en weerkaatst in mijn ogen. Ik voel in mijn zakken naar mijn zonnebril. Maar er zijn geen zakken. Een beetje verdwaasd kijk ik langs mijn lichaam naar beneden en zie mijn blote voeten onder het witte gewaad uitsteken. De twee kleuren nagellak op mijn tenen is nog vrijwel intact, maar mijn te ver afgescheurde nagel is wonderbaarlijk aangegroeid.

Ik kijk naar mijn handen. Ook deze nagels hebben de vorm die ik mijn hele leven heb gewenst. Leven. Dat lijkt een eeuwigheid geleden. Al kan het niet lang zijn, ik ben hier nog nooit eerder geweest. Is dat een teken dat het leven echt enkel ijdelheid is? Of ben ik mijn herinneringen aan een vagevuur kwijt?

Lees verder »
20130411-213446.jpg

Waarom ik niets met het hiernamaals kan

Het eeuwige leven lijkt een doel op zich te zijn. Een reden om überhaupt te geloven, want stel je voor dat je niet naar de hemel mag. Ik deel die wens niet, en heb zo ontdekt dat dit het christendom niet per se waardeloos maakt. En mocht er toch een leven na de dood zijn dan moet ik het daarmee doen. Tegelijkertijd is het leven ook fantastisch. Mijn vrouw, kinderen, vrienden. Daar kan ik van genieten.

Lees verder »
hemel

De ontdekking van de hemel

“De ontdekking van de hemel” werd in 2007 gekozen als het beste Nederlandstalige boek aller tijden. Schijver Harry Mulisch – zelf inmiddels in het hiernamaals – plaatst het aardse verhaal van de roman in een hemelse raamvertelling. Hemelse gesprekken vormen het begin en het einde van het boek. Dat thema spreekt tot de verbeelding, en doet ons afvragen: zullen wij ooit de hemel ontdekken? Op Staat Geschreven vandaag een tekst die een nieuwe hemel beschrijft:

Lees verder »
Hel Jeroen Bosch

Is God groter dan de hel? #hemelhel

In het joodse denken gelooft men wel degelijk in een rechtzettend oordeel tussen deze eeuw en de komende eeuw. Dit rechtzettend oordeel was verbonden aan de eigen joodse geschiedenis waarbij het volk in ballingschap was weggevoerd. Er komt een rijk van vrede als de Messias zal overwinnen over het kwaad en alles zal rechtgezet worden. Er is dus wel degelijk sprake van een crisis en een oordeel. Niets daarvan wordt weggenomen.

Lees verder »
De derde hemel

Paulus in de derde hemel

Zweverige gelovigen. Je kent er vast wel een paar. Regelmatig zijn ze onderwerp van hoon en spot. Staat Geschreven neemt deze week een tekst van Paulus over een eerste eeuwse gelovige die niet werd weggevoerd in zijn eigen emoties, maar naar de hemel. En dan niet de eerste of de tweede, maar naar de derde hemel.

2 Korinthiërs 12:1-5 “Ik word er wel toe gedwongen hoog van mezelf op te geven. Daarom zal ik, hoewel het geen enkel doel dient, het hebben over visioenen en openbaringen die de Heer ons schenkt. Ik ken een volgeling van Christus die veertien jaar geleden tot in de derde hemel werd weggevoerd – in zijn lichaam of buiten zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen. Maar ik weet dat deze man – in zijn lichaam of zonder zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen – werd weggevoerd tot in het paradijs en dat hij daar woorden hoorde die door geen mens mogen worden uitgesproken. Van zo iemand wil ik hoog opgeven. Wat mijzelf betreft zal ik me slechts op mijn zwakheid laten voorstaan.”

Lees verder »