man-person-people-emotions[1]

StaatGeschreven liep mee met de #MarsVoorJezus

Waar waren jullie allemaal? De duizenden volgers, likers en lezers van dit populaire gristenblog lieten het weer fijn afweten. Bureaustoelgelovigen noem ik jullie. Want is er een keer een mars, in real life, waar je medegelovigen kunt ontmoeten en de naam van Jezus kunt proclameren in een hedendaags Sodom, is Alain Verheij weer de enige die komt opdagen.

Ik liep zondag iets voor twee uur toevallig in hartje 010 en daar zou het beginnen. Spandoeken, Jezus Leeft, door de straten lopen, zingen, alles. Om dit land te redden van de seculiere ondergang. Een handjevol kwam opdagen. Alleen Alain twitterde. Het is triest gesteld met de christelijke betrokkenheid. Vinden jullie het gek dat de kerken leegstromen? Hier dan toch het verslag. Onverdiende zaligheên. Je had er bij moeten zijn.

Lees verder »
doop

Je baan of je geloof? Docenten Wartburg College ontslagen om overdoop

De doop houdt de christelijke gemoederen nogal bezig, bleek enige tijd geleden weer uit de reacties op dit blog. Nu is er opnieuw commotie. De aanleiding is een drietal docenten van het Wartburg College, die ontslagen zijn omdat ze zijn ‘overgedoopt’. Dit roept nogal wat verontwaardiging en vraagtekens op vanuit zowel de reformatorische gezindte, de evangelische hoek en de ‘wereld’. De reacties die je her en der online ziet, zijn dan ook niet mals.

Nu heb ik, hoe kan het ook anders, ook mijn zegje te doen. Niet vanuit frustratie naar de refo’s. Niet vanuit een overtuiging voor een bepaalde soort doop. Maar gewoon omdat ik in een soortgelijke situatie zat. Acht jaar lang heb ik op een reformatorische school gewerkt. Eén jaar elders, de laatste zeven jaar in mijn woonplaats. Toen ik op deze laatste school solliciteerde moest ik een vragenlijst invullen. Bij welke gemeente ik kerkte, welke tijdschriften ik las, mijn politieke voorkeur, hoe ik dacht over de media, enzovoorts.

Lees verder »
parkeren

Ga met de fiets naar de kerk, alsjeblieft!

Tegenover een moskee wonen. Dat doe ik liever niet. Die hordes gelovigen in hun gewaad op vrijdagmiddag langs je huis. En als je pech hebt hoor je de gebeden in een andere taal vanaf een minaret door speakers klinken. Ik versta dat niet. Vind ik niet leuk. Doe mij maar een mooi groen parkje. Of een speeltuin. Alhoewel, krijsende kinderen…

Tegenover een kerk wonen. Daar hoor je eigenlijk nooit iemand over. Nu ik op huizenjacht ben, weet ik het wel zeker: ik wil dat niet. Vind ik ook niet leuk. Laat me je meenemen naar de Biblebelt. Ede, om precies te zijn. Ik kan dat nu gaan anonimiseren, maar de gemiddelde Google’aar komt daar toch wel achter. In Ede hebben we veel kerken. Grote kerken. Drukbezochte kerken. En die zijn een steen des aanstoots.

Lees verder »

‘De enige vrouw die ik naai is mevrouw van der Staaij’ – @keesvdstaaij

Met sommige vrienden heb je geen vijanden nodig. Ik keek deze week de documentaire over de Bond tegen het Vloeken. Een clubje met een redelijke boodschap (‘lelijke taal schept een lelijke maatschappij’) maar het wordt zo vreselijk oubollig gepresenteerd door ouwe Bach pingelende refo’s die op een tochtig plein treurige snoeprollen uitdelen.

En dan de SGP. Die vinden vreemdgaan niet tof. Sja, zit op zich ook wat in, toch? En ze vinden het liedje van Ronnie Flex (zie boven) wat plat, over drank, drugs, rondneuken en tieners. Niet heel onbegrijpelijk. Maar ze presenteren het zooo lullig. Alleen in gesprek met Prem (maar met zo’n vijand heb je geen vriend nodig) kwam Staaij er nog aardig uit. Tijd voor wat gespindokter voor de SGP!

Lees verder »

Masturbatie: de freudiaanse verspreking van #Ouweneel

Ok, ok, bovenstaande video is er één in de categorie puberale mannenhumor, maar op de redactiechat van Staat Geschreven hebben we best even gelachen om de verspreking van Willem Ouweneel in zijn zelfbevredigingsfilmpje voor @CIPnl. Daarin meldt de prof dat zelfbevrediging natuurlijk niet moet spuiten spuiten de spuigaten uit moet lopen. De volledige versie met bonusgezwatel over dit verder helemaal niet zo boeiende onderwerp vind je hier.

16390256872_ace4d606b2_k

God klein houden

God groot maken. Van de evangelische happyclappy-lingo verbaas ik me het meest over die uitdrukking. Je kunt geen praisedient meemaken, of God wordt er ‘groot gemaakt’. Alsof de Allerhoogste een topsporter is die met genoeg aanmoediging van de uitzinnige menigte zichzelf ontstijgt en een wereldprestatie neerzet. Alsof de Eeuwige zonder een zetje in de rug een miezerig mannetje blijft, schreeuwend om de aandacht van de evangelicale goegemeente.

Waar God groot gemaakt wordt, zijn ook grote verwachtingen van Zijn handelen. Genezing, of zelfs opstaan uit de dood. Een gelukkig leven, het liefst met genoeg geld om zonder financiële zorgen de hemel te halen. Niet alleen God, maar ook de gelovige belandt zo met zijn hoofd in de wolken. Als ik God was zou ik er een opgeblazen gevoel aan overhouden, aan al dat ‘groot maken’.

Lees verder »
person-woman-girl-model-large[1]

Seks op de Nacht van de Theologie

Wat krijg je als je een nestje theologen met elkaar over seks laat praten? Juist, een dogmatische beurt. Waarbij alle partijen gepassioneerd door middel van exegese hun gelijk willen halen. Gepassioneerd, dat wel. Maar de passie blijft vooral hangen bij de vurig uitgesproken meningen, terwijl men het onderwerp seks nogal nuchter benadert. De passie zou in het thema moeten zitten. Want passie is toch wat seks de moeite waard maakt.

Maar op de Nacht van de Theologie wordt van seks iets gemaakt, waar je van een afstandje naar kijkt en dan discussieert over of het nu een sacraal of een doodnormaal iets is. Over of masturbatie nou wel of niet belicht moet worden. En waar de link met theologie nu precies ligt. Hoewel er over dat laatste best wel een aantal dingen gezegd zijn, heb ik pas de dag erna de ware link gevonden.

Lees verder »