Vier Redenen Waarom Jezus Niet Meer Doet Wat Hij Zou Moeten Doen (Tenminste Eén Zal Je Verbazen)

Het is 11 september 2011. Ik zit vuistdiep in de Starz-serie Spartacus als hoofdrolspeler Andy Whitfield overlijdt. Zijn plaatsvervanger had beter thuis kunnen blijven. Maar dat was niet het ergste. Whitfield werd maar 39 jaar. Het raakt me diep in m’n hart. Het is 30 november 2013 als Paul Walker omkomt in een auto-ongeluk. Hij is dan 40 jaar. Fan was ik, van films als Timeline en Fast & Furious. En nu is ie dood. Bij de tributesong van Wiz Khalifa (gecoverde versie hierboven) aan het eind van Furious 7 moest ik toch wat tranen bedwingen.

Het is hartje zomer 2015. Na een potje Diablo zetten een goede vriend en ik de docu Montage of Heck aan, over het leven van Nirvanazanger Kurt Cobain. Hij kwam om in de jaren ’90, maar het verdriet is actueel. Hij werd maar 27 jaar. Ik ben 32. Wat een leven had hij, vol fame en heroïne. Ik val in slaap en droom over Cobain. Het lijkt alsof ik hem heb gekend, zo echt blijft zijn overlijden die week in mijn hoofd hangen. En dan Jezus.

Lees verder »
syrischekinderen

Een vluchteling in je huis: zeg maar dag tegen je privacy

Een paar jaar geleden sliep mijn broertje een tijdje bij ons in verband met een stage. Drie nachten per week, een paar maanden lang. Dat was meestal gezellig en leuk, samen barbecueën en een biertje drinken, maar soms ook knap irritant. Dan kwam hij ineens wat later thuis dan gepland en moesten we eten bewaren of werden we ’s ochtends te vroeg wakker van een krakende traptree (ja ik slaap licht). Ook maak je als echtpaar wat minder ontspannen ruzie als er een derde bij zit. En dan was dit nog mijn eigen broertje bij wie je wel wat durft te maken.

Vandaag las ik op de site van de telegraaf het bericht dat de ChristenUnie particulieren de mogelijkheid wil geven om vluchtelingen op te vangen. Na een paar uur stonden er een paar honderd reacties onder die aangaven dat Joël Voordewind ongeveer de meest debiele persoon van Nederland is met dit voorstel. En ik heb daar nog wel begrip voor ook. Ik heb het eens vertaald naar onze situatie: we hebben nog een kamertje over op zolder. Daar zouden we eenvoudig een moeder en een kind op kunnen vangen. Hebben ze ook nog een eigen wastafel. Maar we zouden wel het sanitair en de keuken moeten delen. En dan loop je elkaar al snel behoorlijk in de weg.

Lees verder »
4689234968_f99f7e8b64_b

Het Enige en Definitieve Blog Dat De Christelijke Blogosfeer Voor Altijd Zal Veranderen

Zo nu en dan raak ik in een gristelijke conversatie discussie #twitterfittie verwikkeld. Kan een keer gebeuren en ik zal ook niet ontkennen dat een potje pong met woorden mij de nodige levensvreugde verschaft. Daarom zal ik ook niet zeuren als het spel teruggespeeld wordt. Wie de bal kaatst kan hem terug verwachten, if you can’t stand the heat, stay out of the kitchen, dat werk.

Wat mij aan Staat Geschreven aanspreekt is dat hier het geloofsgesprek mogelijk is in een typische blogcultuur. Zonder scrupules alles bespreekbaar maken. Scherpe koppen, stevige blogs. Zo nieuw is dat overigens ook weer niet. De polemiek heeft zo z’n sporen verdiend, niewaar. Al ver voor de uitvinding van internet en vulpen. En dat brengt SG dan in een heerlijke mix met inhoud. Veren in de reedt van de uitvinders van dit blog. Met alle smaken maakt het geheel een verteerbare maaltijd.

Lees verder »
evert te winkel zuur

Relletje? Gelukkig is er de smiley ;-)

Mini-relletje weer op Twitter. Niet per sé vernieuwend hoor. Een beetje zure wijn van oude zakken. reinieR @R_Sonneveld plaatste een reactie op een blog die vervolgens meer aandacht kreeg dan het blog zelf. StaatGeschreven had een mening over die reactie, waar vervolgens meer op werd gereageerd dan op de reactie van Sonneveld.

Vandaag schreef Egbert een blog naar aanleiding van dit gebeuren – hoe meta kan het worden? Daar waren ook meningen over. De discussie ging uiteindelijk over de zuurgraad van StaatGeschreven. Is StaatGeschreven zuur? Is dat erg? Zijn er andere mensen die daar ook een mening over hebben? Waarom volg ik deze discussie eigenlijk? Zal ik anders lekker in de zon gaan zitten? Dat soort vragen.

Lees verder »
7478658228_489c937c36_b

Pijn heeft een reden… bullshit!

Toen ik hem in zijn lege ogen keek besefte ik het me ineens. Ik zag wanhoop in zijn blik die gericht was op niets. Een starende blik waar de lef, de hoop en het leven uit was. Hij had teveel meegemaakt om nog hoop te kennen, te vertrouwen op beter. Toen ik de beelden van de vluchtelingen zag. Toen ik de vragende blik van een moeder zag die haar kindje nooit levend zou kunnen vasthouden.

Toen m’n trein stopte en ik hoorde dat er vertraging was door een zelfdoding. Toen ik meerdere malen afscheid nam omdat er figuurlijk een deur voor m’n neus werd dichtgeslagen. Toen hoorde ik “er zal een reden voor zijn”. Ik hoorde “ondanks alles wachten wij op de verlossing die snel komt.” Toen hoorde ik: “in elke storm een reddingsboei” en “bij elk afscheid een weerzien”.

Lees verder »
bidden

Gebod 245: maak van je gebed een preek en herhaal wat de ander heeft gebeden

Het is ook overal hetzelfde. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik het sarcastisch voel, of meewarig. Het misschien amusant vind. Stiekem verdenk ik mezelf van alle drie, maar die eerste twee geef ik liever niet toe. Dat is niet christelijk. Het getuigt niet van nederigheid en een liefdevolle houding. Dus houd ik de gedachten voor mezelf en buig me niet opzij om het mijn man in zijn oor te fluisteren. Al denk ik dat hij het zou beamen.

Het is dus overal hetzelfde. Ook in deze gemeente waar we in verband met een doopdienst zijn. De oudste, of hoe hij ook hier genoemd wordt, heeft het openingsgebed afgesloten. Ik heb er eerlijk gezegd niet echt naar geluisterd, maar hij heeft vast gevraagd om een zegen voor de dienst en voor de dopelingen. Het ‘amen’ hoor ik wel en ik open braaf mijn ogen, die ik meer dicht had omdat de wekker zo vroeg ging vanmorgen dan om, nou ja, waarom je ze eigenlijk dicht zou moeten hebben.

Lees verder »
Joyce Meyer Jet

Joyce Meyer #ZaTanBo

Joyce Meyer. En dan is onze Hatty met clichéblogs bezig? Razendactueel. Of, zoals de wijze Schlomo zou zeggen: niets nieuws onder de zon. Geld verdienen met je ministry of outreach. Een lucratieve business, zo weten er meer. Dat mevrouw zo populair is met haar praatjes, dat kun je wel zien aan haar huizen en privéjet. Willen we allemaal wel toch? Helaas is zulks charisma niet voor iedereen weggelegd. En tja, wie van ons kan zeggen op negen-jarige-leeftijd wedergeboren te zijn? #slechtkarma

gebedsleven

Hoe Alain Over Zijn Geloofsleven Schrijft (En Begint Met Gebed)

’t Is me toch wat, je schrijft twee theologische blogs per week, al jaren, en op Twitter klagen ze alsnog dat ze niet genoeg over je geloofsleven te lezen krijgen. ’t Is ergens een misvatting dat een blog van theologen over hun eigen geloofsleven zou moeten gaan, de term zelf is me al wat dubieus, maar hé, u vraagt, Staat Geschreven draait.

Ze vinden ons wat te afvallig en cynisch, de laatste tijd. Wat mij betreft niet helemaal terecht, maar we snappen de teneur. Misschien weten jullie beter wat wij #nietlanger geloven dan wat we wel geloven (en geldt dat voor onszelf ook, maar vinden wij dat minder erg). Belangrijk vind ik wel om te blijven benadrukken dat ik nog altijd liefdevol met mijn gezicht naar de christelijke traditie gericht ben en daarom, hé, eens een persoonlijk informatief-constructief blogje.

Lees verder »
lezen

Ik wil niet meer twijfelen maar ook niet meer geloven zoals ik deed

Het is een kleine trend aan het worden, of misschien is het al langer een trend, maar ben ik zoals meestal een late aanhaker. Ik hoor en lees en zie het in ieder geval steeds vaker: christenen die aangeven dat ze diepgaand twijfelen. Dat ze bezig zijn van hun, of van een, geloof te vallen. Ze trekken het niet meer, ze weten het niet meer, het lukt gewoon niet meer zo om te geloven zoals ze geloofden. Zo ook ik.

Een paar jaar geleden ben ik na een geloofscrisis met mijn eigen blog begonnen. Nu geloof ik dat ik weer aan het twijfelen ben. Dat ook ik bezig ben van een geloof te vallen. Of misschien is het niet een nieuwe periode, maar deel van dezelfde reis.

Lees verder »