Homo Thony is ongeneeslijk homo #biecht #ophef

Wut? Ja mensen. Thony is helemaal niet genezen. Zegt hij ook helemaal niet. Is de schuld van de media. Op de bank bij Eva Jinek (zie video) zegt de negentien-jarige Thony afstand te hebben genomen van een extravagante levensstijl. Is zijn goed recht ook. Voor zijn leeftijd praat hij volwassen. Keuzes maken is een eigenschap van volwassenheid. Kudo’s.

Plato zei echter tegen jonge mensen: “Wacht met jezelf op te werpen als rechter over de meest verheven zaken.” Waarom? Omdat je echte mening nog gevormd moet worden. Een veel-gelezen reactie op het verhaal van Thony was samenvattend: ik ben heel benieuwd hoe het leven van deze jongeman over tien jaar is. En dat is Plato’s punt. Nu is dit je oordeel, volgend jaar is het iets anders. Wacht daarom met jezelf op te werpen als rechter over de meest verheven zaken.

Lees verder »
people%20_76_[1]

Hoe ik tien jaar lang in een diepe pornoverslaving zat #biecht

Nee mam, ik zat niet tien jaar lang in een diepe pornoverslaving. Maar hier klikken mensen lekker veel op. En volgens de #satansbode spreekt deze titel een heel groot deel van onze christelijke lezers stiekem aan. Stiekem ja, en dat is hier even het punt van mijn blog, dat na deze alinea een wel degelijk serieuze en constructieve wending neemt.

Het was in 2012 dat ik, ergens verzand in één van mijn geloofscrises, terug in het christelijke zadel werd geholpen door een atheïst met de naam Alain de Botton. In zijn Religion for Atheists beschrijft hij, geboren atheïst, hoe hij in een seculiere maatschappij graag de positieve punten van religies zou implementeren. De #biecht is, als ik het goed heb, één van die elementen.

Lees verder »
5084016735_31ded30489_b

J. vrouw z.k.m. man (oud)Ger.Gem. die net als ik gemoedsbezwaren heeft tegen verzekeringen

Ik lees geen kranten. Nu niet en vroeger ook niet. Ik las alleen soms op zaterdag het RD (@refdag). Dan bladerde ik naar het gedeelte met de advertenties. De contactadvertenties. Om te glimlachen om bijvoorbeeld een jonge man van vijftig, op zoek naar net zo’n jonge vrouw. Of de oproep van een jongmens van drieëntwintig, de gemiddelde trouwleeftijd reeds lang gepasseerd, om toch eindelijk de ware op deze manier te ontmoeten.

Terwijl ik afgelopen week mijn gedachten liet gaan op zoek naar een onderwerp voor mijn blog, keek ik in mijn inspiratieboekje. Hier krabbel ik al maanden lang eventuele onderwerpen in. Eén van die krabbels is ‘vriendje van dezelfde kerk’. Het kon namelijk nog al wat struggles opleveren als je liefje uit een andere kerk kwam. Want, zo zei men, twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen.

Lees verder »
3472625857_740cd04a5c_b

Vijftig tinten grijs: sekstips van de #satansbode

Dames, even wegwezen. De Jeukvis richt zich in deze speciale valentijnseditie op het mannelijke heteropubliek. Om het even over mannenzaken te hebben. Seks, en dan lekker vrouwonvriendelijk. Je vrouw/vriendin/slapie (mag wel/misschien/niet van de Bijbel) moet immers leveren, en als de tijger in jou beslist dat het vastgebonden op bed moet gebeuren, is dat toch prima? Vinden vrouwen tegenwoordig zelf ook.

De Jeukvis las verbaasd hoe hele bioscopen uitverkocht zijn aan #vrouwen die vijftig tinten grijs willen zien. Een film waarin de vrouwelijke verteller het nogal eens te verduren heeft onder de grillen van een man. Een man die de baas is. Worden vrouwen zeer opgewonden van, geven ze zelf massaal toe. Weg feminisme. En dat is even wennen, voor u als man. Snapt @CIPnl, alhier beter bekend als de #satansbode ook, maar daarover later meer.

Lees verder »

Homoseksuele wetenschappers ontdekken christelijk gen

De #ophef du jour: een artikel dat @EOBEAM publiceerde over een homoseksuele jongeman die zich bekeerde. Succes gegarandeerd. Twitters explodeerde en Facebook twijfelde of ze de privacyvoorwaarden wellicht weer zou wijzigen. @GeenStijl zette Klaps op de materie en @Expreszo wist een leuke twist te geven aan het verhaal. Veel serieuzere shit zie je hierboven in de video. #feit #waar #veritas. Homoseksuele wetenschappers ontdekken een christelijk gen!

EO, GeenStijl, Expreszo

terbeek

Johan @iPadstor ter Beek doorbreekt ruimte-tijd spectrum

Johan ter Beek is op het moment dat wij dit publiceren exact 102 dagen, zeven uren en twintig minuten geleden gestopt met theologie. #feit, kijk maar op zijn tijdlijn (hoewel ‘tijdlijn’ en ‘tijd’ in zijn geval relatieve begrippen zijn, maar daar komen we nog op). “Huh, was die nog bezig dan?” horen we jou denken.

Ja, @iPadstor was volop in de running, maar hij ging zó snel dat het goed mogelijk is dat jij hem al een tijdje niet meer hebt gezien. Eerst was zijn enige vriend nog N.T. (Johan mag Tom zeggen) Wright, een leerling van hem die zevenendertig boeken per dag schrijft. Maar toen gaf Johan nóg een keer gas en had hij al snel de lichtsnelheid overtroffen. Gevolg: wij konden hem niet meer volgen of zelfs maar aanschouwen.

Lees verder »
jezus

Jezus als cultfiguur #jesuisjesus

De #jezusglossy is het gesprek van de dag op de christelijke twitters. Na Arie, Wim, Henk, Joop, Jan en Linda heeft de heiland nu zijn eigen naamglossy, en daar hebben beroepsgelovigen op social media natuurlijk een mening over. Uit ervaring kan ik u melden dat dat hebben van een mening – over deze uitgave – nogal moeilijk is.

Want de glossy evangeliseert niet, maar zet Jezus ook niet te kakken. Het blad, onder hoofdredactie van schrijver @arthurjapin prikkelt wel, maar gaat niet over de schreef. De feminieme Jezus op de cover is net subtiel genoeg om beschaafd te blijven, en inhoudelijk neemt het magazine Jezus zelfs enigzins serieus. Of beter gezegd: niet minder serieus dan de gemiddelde middenorthoxe Nederlandse kerk hem neemt.

Lees verder »
imagebase3_39[1]

De atheïstenkerk: filosoof orakelt over knotwilgen

Verwondering en nieuwsgierigheid, de thema’s van de Sunday Assembly in Rotterdam eind januari. Daar stond ik dan in de deuropening met de echtgenoot, een bevriend stel en een zekere randkerkelijke theoloog. De ruimte voor ons deed mij denken aan een evangelische jongerendienst die ik in mijn jongere jaren wel eens had mee gemaakt.

In realiteit was het een ruimte die gebruikt werd voor muziek en toneelvoorstellingen en onderdeel van een buurthuis. Toch bleef ik op mijn hoede – voor je het weet vallen er ineens mensen in de Heer en worden er te pas en onpas benen verlengd. (Dit laatste is de nieuwste trend in happy clap land, heb ik mij laten vertellen).

Lees verder »