Hoe Matt Redman mijn leven veranderde

Jezus geeft rust. Vroeger geloofde ik dat letterlijk. Vorig jaar luisterde ik – for memory’s sake – een album van Matt Redman op vakantie in Italië. Meteen na de vakantie heb ik de hele cd van m’n telefoon gegooid ter behoud van herinneringen. Muziek en geur zijn sterk gekoppeld aan gevoelens van nostalgie, dus programmeer ik deze gevoelens tegenwoordig heel bewust. Toen de eerste zonnestralen Nederland binnendrongen besloot ik een aantal nummers weer te gaan luisteren.

En daar stond ik, op Utrecht CS, met Endless Halleluja van ome Matt in mijn oortjes. Het gevoel van de witte stranden en de blauwe zee kwam weer boven. Het gevoel van de hemel, met ook de conclusie dat de hemel van Matt niet meer mijn hemel is. Jezus geeft rust, aan iedereen die gelooft dat er een hemel is. Sterker nog, ik geloof dat het christelijk geloof je volledige leven inkadert en daarmee van een soort zekerheid voorziet. En zekerheid geeft rust.

Lees verder »

Wat als we het hiernamaals bij de achterdeur zetten?

Als kind leerde ik nog dat je na de dood naar de hemel ging of naar de hel. Dat laatste verontrustte me zeer. Ik zal een jaar of acht geweest zijn toen ik mijn moeder de vraag stelde hoe dat nou zat met die hel. Gingen kinderen ook naar de hel?

Mijn moeder was er duidelijk over. Tot je achttiende kon je niet in de hel komen. Dat laat de kinderen tot mij komen was een keihard principieel gegeven. Kinderen gingen rechtstreeks eerste klas door naar de hemel. De opluchting was enorm. Tot mijn achttiende was ik vrij van zorgen.

Lees verder »
hemel-hel-hemelpoort

Het moment van de waarheid: ben ik goed of gedoemd?

Een enorme deur. Massief, indrukwekkend. Gesloten. Ik haal diep adem en laat mijn nietige vuist voorzichtig op het goud neerdalen. De deur geeft geen krimp. Ik wrijf in mijn handen en probeer het wat harder. De zware deur blijft gesloten. Dan valt mijn oog op een leeuwenkop met een uitvoerig versierde klopper. Dit is het dus. Ik haal nog eens diep adem. Het geluid dreunt door de lege stilte, onwillekeurig duik ik iets in elkaar. Een sleutelbos rinkelt. De deur kiert open.

Hij neemt me van top tot teen op en ik hem. Hij ziet er totaal niet uit zoals ik me hem had voorgesteld. Vanwege de verhalen over zijn vurige aard, had ik aangenomen dat zijn haar rood was. Het is zwart, maar zijn ogen lijken vuur te schieten. Ik voel me nog nietiger. De baard klopt wel. En de sleutelbos in zijn hand ook, met sleutels waar de gemiddelde vintage-liefhebber een moord voor zou doen. Ik gluur voorzichtig langs hem heen, nieuwsgierig als ik ben. Ik zie slechts een grote ruimte.

Lees verder »
Hoofd Wim

Dominee @WdeBruin83 gelooft niet in Amerikaanse jongetjes die een retourtje hemel hebben gemaakt

“Jezus ging naar een stad die Naïn heette, en zijn discipelen en veel mensen gingen met hem mee. Toen hij bij de poort van de stad kwam, kwam hij een rouwstoet tegen. De dode die naar buiten werd gedragen was de enige zoon van een weduwe. Jezus zag dat, diep bewogen zei hij: “huil niet meer”. Hij liep naar de lijkbaar toe en zei: “Jongen, ik zeg tegen je: sta op!”

De jongen richtte zich op en begon te spreken. Hij vertelde dat hij zojuist in de hemel was geweest en daar zijn overleden vader had gezien. Hij was ook op zoek geweest naar Jezus, maar die was er niet. Dat klopte ook wel, want Jezus was op dat moment op aarde. Alleen dat kon die jongen natuurlijk niet weten. Dat bewees maar weer dat hij het niet verzonnen had.”

Lees verder »

De jongen die uit de hemel terugkwam en daar nu van terugkomt #hoax

Je verwacht het niet, hè. Je leest een prachtige bestseller over persoon X die een ongeluk krijgt en de Here J ontmoet in de hemel, om vervolgens terug te worden gestuurd naar ons. Je bent bevestigd in je wereld- en hemelbeeld… dus tóch! Zie je wel!11!! #feit

Je verwacht het niet. Dat zo’n boek dan fictie blijkt te zijn. Dat het arme kind (want dat is hij…) alleen maar een beetje om aandacht schreeuwde. Dat zijn verhaal vervolgens werd uitgebuit door vrome volwassenen die een missionaire shortcut probeerden te nemen. Nou ja. Je kunt kiezen: koop het boek – morgen in huis! Of koop zulke zooi nooit meer. Bron.

abdul jabbar van de ven

Karl Barth had gelijk: religie is ongeloof @24uurmet

Niet helemaal zoals oppertheoloog Barth het bedoelde, maar aan hem moest ik wel denken tijdens het terugkijken van het tv-programma 24 uur met… De islamitische prediker @AbdulJabbarvdVe was te gast bij @tmaassen en ze kregen het ene clichégesprek na het andere. Homo’s, wonderen en het hiernamaals, alles kwam langs.

En dat snap ik wel. Niet zelden heb ik op dezelfde manier mijn christen-zijn moeten verdedigen in gesprek met ongelovigen. Op een gegeven moment tijdens de aflevering zei ik zelfs tegen mijn vrouw: “Het is gewoon een christen, hij verdedigt zichzelf precies zo.” En hoe vrijzinnig ik tegenwoordig ook te bestempelen ben, op een gegeven moment dacht ik zelfs: Godzijdank, wij hebben Jezus en religie is ongeloof. Of, zoals Paulus ooit schreef: “De letter doodt, maar de geest maakt levend.” En zo is het maar net.

Lees verder »

Jheronimus_Bosch_023

Geloofde Jezus zelf in de hel?

Afgelopen week was ik in ‘s-Hertogenbosch in het Noord-Brabants Museum. Daar bereidt men zich voor om op 6 augustus 2016 de 500e sterfdag van Jeroen Bosch te gedenken. Deze stadgenoot is met name beroemd door de fantasierijke wijze waarop hij in zijn schilderijen de verlokkingen van het leven uitbeeldt. Zijn boodschap is, dat hoe aanlokkelijk ook allerlei uitspattingen van genot- en hebzucht zijn, ze alle naar de hel leiden terwijl alleen het geloof en de toewijding aan Christus verlossing daarvan kan bieden. 

Ik moest aan schilderijen van Jeroen Bosch als ‘De tuin der lusten’ (hierboven) en ‘De hooiwagen’ denken, toen ik op deze website de poll zag staan, of Jezus zelf in de hel geloofde. Drie op de vier mensen denken van wel, een kwart is van mening dat dit niet het geval is.

Lees verder »
WP_20141019_006 (2)

Gods ontspanning: een schilderachtige avondlucht

Ik kreeg gisteravond een cadeautje van God. Waarom weet ik niet. Ik heb niet het idee dat hij mij ergens voor moet bedanken. Misschien weet hij dat ik ervan geniet. Misschien heeft hij gewoon zin in wat ontspanning. Het had ook best gekund, dat ik het helemaal niet had opgemerkt. Dat gebeurt wel vaker. Daar ga ik althans vanuit. Soms weet je achteraf dat je iets aangeboden werd. Soms gaat het totaal langs je heen.

Dit cadeau, het maakt me altijd weer aan het glimlachen. Misschien omdat God en ik hiermee hetzelfde vakgebied beoefenen. Een gedeelde hobby hebben. Alleen is hij er veel beter in. Want God is een verrekt goede schilder. Veel beroemde kunstenaars hebben zijn werk al geprobeerd na te schilderen. Maar niets is zo goed als het origineel.

Lees verder »
9106136098_1dd6a7f0f0_k

Met een ingebeelde hemel naar de hel

Elk jaar kwam het er een keer van. Geen moment om naar uit te kijken. Maar je was verplicht om er, in ieder geval voor een poosje, bij te zitten. Wat wel een positieve bijkomstigheid had. Je kreeg de volgende dag een briefje mee naar school. Dat je het huiswerk voor die dag niet had kunnen maken. Omdat er huisbezoek was geweest.

Huiszoeking, noemde je het gekscherend. Waarbij de radio in de kast verstopt werd. Omdat je ouders wel voorzagen dat er wezelijker dingen waren om het over te hebben. De deurbel ging. Ze waren met z’n tweeën. In een zwart pak en een hoed op. De ouderling voldeed met een plechtig ‘goedenavond’ en de diaken, die een goede vriend van de familie was, sprak de ouders ineens met ‘meneer’ en ‘mevrouw’ aan. En hij knikte er ernstig bij.

Lees verder »
caravan

Alleen op vakantie is de kerk het paradijs

‘Tweeduizend kilometer rijden naar het Paradijs is niet ver’, schreef iemand eens in het gastenboek van een camping in Portugal. We konden dit beamen, nadat we deze reis ondernomen hadden. Een paradijs was het en dat maakte de reis de moeite waard.

De meeste kilometers op de heenweg, reden we op zondag. Lekker rustig op de weg en een mooie gelegenheid om een preek te luisteren. Dat laatste vormt voor veel vakantiegangers nog weleens een probleem. Waar ga je op vakantie naar de kerk? Of geef je God in de vakantie ook eens een verdiende rustdag op zondag?

Lees verder »